Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
ثبت نام در طرح درمانی جامع مشاوره

رزرو وقت مشاوره حضوری

اختلالات شخصیتی با گذر زمان و افزایش سن تغییر می‌کنند؟

شواهد جدیدی وجود دارد که نشان می‌دهد نشانه‌ها و علائم اختلالات شخصیتی ثابت نمی‌مانند بلکه در طول زمان کم و زیاد می‌شوند. محققان نیز بر این عقیده‌اند که برخی از اختلالات شخصیت نیز ممکن است قابل درمان‌تر از آنچه قبلا تصور می‌شد باشند!

اختلال شخصیت ضداجتماعی ، اختلال شخصیت وسواسی اجباری و اختلال شخصیت مرزی از جمله اختلالات شخصیتی هستند که توسط محققان مطرح شده‌اند و مقالات آن‌ها اخیرا در آرشیو روان‌پزشکی عمومی قرار گرفته است.

افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی دارای ویژگی‌های شخصیتی نامتعادل و شدید هستند که ممکن است باعث ناراحتی اطرافیان و یا خود شخص شده و در هر جنبه‌ای از زندگی مشکلاتی را به وجود آورد. دشواری و ناتوانی در ایجاد روابط پایدار یکی از جنبه‌های اختلالات شخصیتی به شمار می‌رود. از طرفی الگوهای تفکر و رفتار شخصی به طور چشمگیری با انتظارات جامعه متفاوت بوده و عمکرد طبیعی فرد را از او می‌گیرد و رفتار طبیعی برای او دشوار خواهد شد.

لنزنوگر توضیح می‌دهد که: آن‌ها اکثر اوقات احساس پریشانی و ناراحتی وحشتناکی دارند. همچون سایر بیماری‌های پیچیده‌تر، احتمالا این اختلالات شخصیتی نیز دلایل عصبی و ژنتیکی دارند که تحت تاثیر عوامل محیطی همچون سوء استفاده‌ی جنسی در دوران کودکی قرار گرفته است.انجمن روانپزشکی آمریکا مدت‌هاست که اختلالات شخصیتی را یک مشکل ثابت در شخصیت افراد می‌بیند. گویی که این اختلالات همچون یک سنگ‌تراشی بر روی سنگ هستند که راه فراری از آن‌ها وجود ندارد. طبق این عقیده هنگامی که شما به یک اختلال مبتلا هستید این اختلال با شما تا آخر عمر باقی می‌ماند و شما کمکی زیادی در این باره نمی‌توانید بکنید. درمان‌های متعارفی مانند روان‌درمانی، گروه‌درمانی، خانواده‌درمانی و… نیز کمک زیادی به شما نمی‌تواند بکند و نمی‌تواند تماما این اختلال را از سر راه شما بردارد.

تحقیقات وی موجب شد که تغییرات زیادی در این عقیده اتفاق بیفتد و درواقع مطالعات او نقطه‌ی عطفی بود برای نگرش جدید نسبت به اختلالات شخصیتی!

یک مطالعه‌ی طول عمر بر روی اختلالات شخصیتی

لنزنوگر می گوید که این یک الگوی مطالعه‌ی طول عمر است.  او و همکارانش بر روی ۲۰۰۰ دانش‌آموز یک ارزیابی اختلال شخصیت انجام دادند. در هر گروه ۲۵۰ تایی حدود ۱۳۴ نفر علائم اختلالات شخصیت احتمالی داشتند که برخی نسبت به دیگران علائم شدیدتری داشتند. بقیه‌ی دانش‌آموزانی که در این مطالعه کنترل شدند هیچ علائمی از اختلالات شخصیت نداشتند.

اطلاعاتی که این محققان ارائه دادند از چهار سال اول تحصیل در کالج است. افرادی که مورد مطالعه قرار می‌گرفتند دوره‌ی ۱۸ تا ۲۱ سالگی آن‌ها مورد مطالعه قرار می‌گرفت. در طول دوره‌ی چهار ساله این افراد ۳ بار مورد آزمایش و ارزیابی اختلالات شخصیت قرار می‌گرفتند.

اختلالات شخصیتی
اگر اختلالات شخصیتی قابل تغییر و انعطاف پذیر باشند ما باید رویکردهای جدیدتری را برای درمان اعمال کنیم!

 

لنزنوگر می‌گوید: ما شاید تغییرات چشمگیری در ویژگی‌های اختلالات شخصیتی افراد در این محدوده‌ی کوتاه چهارساله بودیم!

او گزارش می‌دهد که به طور متوسط این دانش‌آموزان کاهش قابل توجهی از نشانه‌های بیماری اختلال را از خود بروز داده‌اند. این گزارش تغییرات برای اکثر دانش‌آموزان صادق بود چه آن‌هایی که تحت درمان بودند چه آن‌هایی که تحت درمان نبودند.

لنزنوگر یادآور می‌شود که حضور یک اختلال شخصیت دیگر همچون افسردگی بر روند کاهش علائم اختلال شخصیت اثر نگذاشته است. مردم اغلب بر این باور هستند که افرادی که دچار بیماری اختلال شخصیت هستند مبتلا به افسردگی عمده‌ای می‌شوند که شخصیت آن‌ها را نابود می‌کند. اما مطالعات ما نشان داد که حضور اختلال افسردگی عمده تاثیری بر کاهش علائم سایر اختلالات شخصیتی ندارد.

در واقع این مطالعه عملا نشان می‌دهد که تغییر در اختلالات شخصیت ممکن است و این خبر خوبی است. ما می‌دانیم که حدودا حداقل یکی از ده نفر افراد جهان از اختلالات شخصیت رنج می‌برند. این اختلالات تاثیر زیادی بر روی زندگی مردم دارد، اما اگر اختلالات قابل تغییر و انعطاف پذیر باشند ما باید رویکردهای جدیدتری را برای درمان اعمال کنیم و چیزی که هیجان‌انگیز است این مسئله است که روش‌ها و رویکرد‌های جدید رو به پیشرفت بوده و در حال ظاهر شدن هستند.

نسخه‌های اصلاح شده‌ی روان درمانی و درمان شناختی تمرکزشان را از روی گذشته برداشته و بیشتر روی حال و آینده تمرکز می‌کنند.. در درمان سنتی بیماران درباره‌ی دوران کودکی و والدین خود صحبت می‌کنند، در حالی که زندگی کنونی آن‌ها وضعیت وخیمی دارد. در روش درمانی اصلاح شده ما بر رویا نحوه‌ی معامله‌ی افراد در بانک، نحوه‌ی برخوردشان با رئیس و طرز رفتارشان با درمانگر تمرکز می‌کنیم.

محققان این افراد را در طول زندگانی‌شان مورد بررسی قرار خواهند داد. همانطور که در حال حاضر به سن سی سالگی خود نزدیک می‌شوند، محققان مشتاقانه علاقمندند که بدانند که زندگی آن‌ها چه شکلی است. روابط زناشویی آن‌ها چگونه است؟ در شغل خود در چه جایگاهی قرار دارند؟ چه کمبودهایی در زندگی‌شان دارند؟ علائم اختلالات شخصیتی در آن‌ها چگونه تغییر کرده است؟ و…

این مطالعه نشان می‌دهد که در حالی که بسیاری از بچه‌ها علائم اختلالات شخصیتی را دارند درصد کمی از آن‌ها ممکن است به صورت جدی مبتلا به این اختلالات شوند و این اختلالات در آن‌ها پیشرفت کند. جنبه‌ی مهم دیگر این مطالعه این است که نشان می‌دهد که عملکرد انسان‌ها تا حد زیادی به عوامل محیطی وابسته است. ممکن است فردی علائم یک اختلال شخصیتی را داشته باشد اما به دلیل اینکه همه چیز در زندگی او به خوبی پیش رفته است این اختلال بروز نکند. تا زمانی که همه چیز آرام فرد ممکن است در حالت طبیعی باشد اما به محض اینکه کمی شرایط سخت شد، همانگونه که در زندگی هرکسی اتفاق می‌افتد، ممکن است شرایط از کنترل فرد خارج شود.

لنزنوگر می‌گوید: من امیدوارم که این مطالعات بتوانند راه را برای تحقیقات پیچیده‌تر از جمله تاثیرات استرس بر اختلالات شخصیتی بگشاید.

 

 

 

 

یه خبر خوب

فول فکر امکان استفاده از مشاوره روانشناسی بصورت آنلاین و با استفاده از روانشناسان باتجربه فراهم کرده. شما می توانید از طریق گفتگوی متنی و صوتی با مشاوران ارتباط برقرار نمایید.