Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
ثبت نام در طرح درمانی جامع مشاوره
بازی کردن

رزرو وقت مشاوره حضوری

بازی کردن

بازی کردن

همه ی انسانها در دوران کودکی خود بازی کرده اند و حتی در بزرگسالی نیز بعضی بازیها مانند بازیهای رایانه ای مشاهده می شود. بازی کردن یکی از راه های اجتماعی شدن است. کودکان از بازی کردن درس می گیرند هر شکستی در بازی باعث تشویق کودک برای بهتر شدن عملکردش می شود. بازی کردن هم به صورت گروهی و هم به صورت فردی باعث تقویت هوش کودک می شود. در روانشناسی کودک تاکید زیادی بر بازی کردن است زیرا از این طریق مهارت های زندگی کردن و حل مشکلات و از همه مهمتر استقلال را یاد میگیرند.

بیشتر کودکان بازی کردن به صورت گروهی را دوست دارند و تمایل زیادی به این شیوه نشان میدهند البته کودکانی که بازی کردن فردی را دوست دارند نیز این مهارتها را می آموزند اما نه به اندازه بازی کردن های گروهی و باید بررسی شود که چرا به این شیوه از بازی تمایل دارند. ممکن است که این کودک فوبی (ترس) و یا افسردگی و گوشه گیر باشد. کودکان با بازی کردن احساس راحتی می کنند و به عنوان بخشی از زندگی که جداناپذیر از دنیای خود از آن برای ایجاد ارتباط و همدلی و پیدا کردن دوست استفاده می کنند.

روانشناسان کودک از طریق بازی های آموزشی در صدد حل مشکلات اجتماعی و شخصی کودک بر می آیند. برای هر مشکلی که کودک دارد بازی مناسب آن طراحی شده است. روانشناسان از این ابزار یعنی بازی کردن به عنوان یک متد درمانی استفاده می کنند تا کودک بتواند خود کنترلی داشته باشد.

بازی کردن زبان دوم کودک به شمار می آید به قول آدلر روانشناس:

“هرگز نباید به بازی‌ها به عنوان روشی برای وقت‌کشی نگاه کرد.”

درون کودک این بازیها هدف گذاری شده است. برای مثال کودکی که عروسک خود میزند و از زبان عروسک میگوید:”دردم اومد” یعنی  به والدین خود این را نشان میدهد که زمانی که من را میزنید من آسیب میبینم یا شاید نشان از پرخاشگری کودک و یا اینکه شخصی خارج از محیط منزل او را آزار می دهد است.

درکتاب کلیات بازی‌درمانی حمیرا قزوینی‌نژاد اصولی برای بازی درمانی به شرح زیر تنظیم شده است:

اصول بازی‌درمانی

 

رابطه‌ای نیکو میان کودک و مشاور برقرار شود و کودک مورد پذیرش او قرار گیرد.

به کودک‌، آزادی عمل داده شود تا در صورت تمایل در بازی شرکت کند.

فضا و مکان بازی مناسب و آرام باشد.

کودک، تشویق به تلاش و فعالیت شود و به خاطر اشتباهاتش مورد سرزنش قرار نگیرد.

قوانین بازی، ساده و قابل درک باشد و محدودیت‌ها به حداقل کاهش یابد.

به گفتار و احساسات کودک کاملا توجه شود.

مدت و زمان بازی متناسب با سن کودک باشد.

بازی کردن به عنوان درمان شامل 3 روش است: مستقیم، غیر مستقیم و روش انتخابی است.

  • روش مستقیم

در این روش خود کودک روند بازی را جلو می برد که می توان مشاهده کرد بازی مورد نظر چگونه در تغییر رفتار کودک نقش داشته است.

  • روش غیر مسقیم

در این روش درمانگر با دخالت یا موافقت و مخالفت و … تا حدی روند بازی کردن را به عهده میگیرد و اجاره را به کودک می دهد تا در زمانی که مشغول بازی کردن است احساس امنیت پیدا کند نکته مثبت در اینجاست که کودک پی به این موضوع می برد که می تواند خود درونی اش را نشان دهد. و درمانگر از طریق بازیهای مناسب مشکل کودک سعی در حل آنها دارد.

  • روش انتخابی

در این درمانگر با مشاهده مستقیم و نوعی هدایت کردن و جهت دادن به بازی کودک را درجهتی قرار میدهد که میتواند مشکلاتش را بیان خود و درمانگر راه حل مناسب را مطرح می کند.

اگر می خواهید از درون کودکتان مطلع شوید حتما به شیوه ی بازی کردن او توجه کنید و تمامی ترسها,نگرانی ها,بی توجهی ها در بازی کودک نمایان می شود.

شرکت در کلاسهای خلاقانه برای کودکان و اتاق  های بازی که امروزه رونق گرفته اند در جهت تقویت هوش کودکان بسیار تاثیر گذار است.

شما میتوانید بازیهایی انتخاب کنید که برای تربیت کودکتان مناسب باشد. چون روانشناسان تربیتی بازی کردن را یکی از شیوه های فرزند پروری میدانند.

در مطالب بعدی به معرفی انواع بازی ها و اینکه چگونه بر درمان تاثیر میگذارند می پردازیم

اطلاعات بیشتر

 

یه خبر خوب

فول فکر امکان استفاده از مشاوره روانشناسی بصورت آنلاین و با استفاده از روانشناسان باتجربه فراهم کرده. شما می توانید از طریق گفتگوی متنی و صوتی با مشاوران ارتباط برقرار نمایید.