Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
ثبت نام در طرح درمانی جامع مشاوره

رزرو وقت مشاوره حضوری

اختلال گنگی انتخابی یا سکوت انتخابی چیست؟ علائم و روش درمان

اختلال گنگی انتخابی یک نوع اختلال اضطراب پیچیده‌ی دوران کودکی است که در آن کودک معمولا در صحبت کردن و برقراری ارتباط در برخی شرایط خاص اجتماعی دچار مشکل می‌شود. این در حالی است که این کودک به خوبی قادر به صحبت کردن است و در شرایطی صحبت می‌کند که احساس امنیت و راحتی کند.

حدود ۹۰ درصد کودکانی که به اختلال سکوت انتخابی دچار هستند معمولا دارای فوبیای اجتماعی و یا اضطراب اجتماعی نیز هستند. این اختلال معمولا برای کودکان بسیار ناتوان کننده و دردناک است. کودکان و نوجوانان مبتلا به این اختلال معمولا در محیط‌های اجتماعی و در موقعیت‌هایی که از آن‌ها انتظار می‌رود که صحبت کنند ترس از صحبت کردن و بیان احساسات خود دارند. بسیاری از این کودکانی که دچار اختلال گنگی انتخابی هستند، دشواری بسیاری در برقراری ارتباط به روش‌های خاص هستند به خصوص هنگامی که انتظار برقراری ارتباط را در دیگران احساس می‌کنند.

همه‌ی کودکان این اضطراب خود را به شیوه‌های یکسان بروز نمی‌دهند. برخی ممکن است کاملا سکوت اختیار کنند و هیچ جوابی به اطرافیان ندهند، برخی ممکن است فقط با یک سری افراد خاص صحبت کنند و برخی ممکن است فقط حرف‌هایشان را به صورت نامفهومی زیر لب زمزمه کنند. علاوه بر این برخی از کودکان نیز ممکن است کاملا دست از حرکت بردارند، همانند اینکه یخ زده باشند و دست از بروز هرگونه احساسات و اشاره بردارند و کاملا از نظر اجتماعی ایزوله شوند. تعدادی از این کودکان مبتلا به اختلال گنگی انتخابی ممکن است قادر باشند که با همسالان خود احساس راحتی کنند و با آن‌ها دوست شوند اما بعید است که با بزرگسالان یا با معلم خود این احساس را داشته باشند.

اختلال گنگی انتخابی

 

هنگامی که این کودکان را با کودکان خجالتی و کم‌رو مقایسه می‌کنید متوجه می‌شوید که این کودکان از شدت بالایی از خجالتی بودن برخوردارند و به سختی می‌توان در محیط‌های اجتماعی آن‌ها را مجاب به صحبت کردن و ابراز احساسات کرد.

 

چگونه اختلال گنگی انتخابی در کودکی بروز می‌کند؟

اکثریت کودکانی که مبتلا به اختلال سکوت انتخابی هستند از نظر ژنتیکی مستعد توسعه‌ی اختلال اضطراب هستند. یا به عبارت دیگر می‌توان گفت که این کودکان تمایل به اضطراب را از یک یا چند فرد در خانواده‌ی خود به ارث برده‌اند. اغلب این کودکان علائم اضطراب شدید همچون اضطراب جدایی، گریه، بی‌قراری، بی‌ثباتی و مشکلات خواب را از دوران کودکی از خود نشان می‌دهند.

اغلب این کودکان احساس خونگرمی از خود بروز نمی‌دهند. مطالعات نشان داده است که ویژگی هستند بروز اختلال گنگی انتخابی در آن‌ها محتمل‌تر است. اکثر ویژگی‌های متمایز رفتاری این کودکان را می‌توان با این فرضیه توضیح داد که کودکانی که دارای خونگرمی مهارشده هستند آستانه‌ی تحریک‌پذیری کاهش یافته‌ای در ناحیه‌ی بادام شکل مغز به نام آمیگدال دارند. هنگامی که شما با یک سناریوی ترس مواجه می‌شوید، آمیگدال سیگنال خطری دریافت کرده و شروع به واکنش‌هایی می‌کند که شما را از خطر محافظت کند. در رابطه با کودکانی که مبتلا به اختلال گنگی انتخابی هستند، این سناریوی ترسناک همان حضور در محیط‌ها و محافل اجتماعی همچون مدرسه، مهدکودک، دورهمی‌های خانوادگی، جشن‌های تولد و غیره است.

 

علائم و ویژگی‌های یک کودک مبتلا به اختلال گنگی انتخابی چیست؟

اکثریت ویژگی‌های کودکان مبتلا به این اختلال به اضطراب مربوط می‌شوند. در زیر به برخی از این مشخصه‌های بارز اشاره می‌کنیم:

  • خونگرمی مهارشده: تردید، احتیاط در محیط جدید و ناآشنا و محدودیت. این علائم معمولا از نخستین دوره های رشد آشکار است. در مراحل بعد کودک ممکن است اضطراب جدایی را تجربه کند.
  • علائم اضطراب اجتماعی: بیش از نود درصد کودکان مبتلا به اختلال سکوت انتخابی دچار اختلال اضطراب اجتماعی هستند. احساس ناراحتی کردن هنگام معرفی خود به دیگران، توجه به خود، کمال‌گرایی (ترس از اشتباه کردن) و خجالت زده شدن هنگام خوردن غذا در مقابل دیگران، از جمله علائم این نوع اضطراب به شمار می‌رود.
  • اجتماعی بودن: اکثر کودکانی مبتلا به اختلال گنگی انتخابی هستند در سنی قرار دارند که از آن‌ها انتظار می‌رود شروع به اجتماعی بودن بکنند گرچه این کار را انجام نمی‌دهند. اکثر کودکان مبتلا به طیف اوتیسم نیز با مهارت‌های زبانی و اجتماعی مشکل دارند و روابط اجتماعی یک چالش بزرگ برای آن‌ها محسوب می‌شود.
  • علائم فیزیکی: درد شکم، تهوع، استفراغ، درد مفصلی، سردرد، درد قفسه‌ی سینه، تنگی نفس، اسهال، احساس ترس و اضطراب.
  • ظاهر: بسیاری از کودکان مبتلا به سکوت انتخابی، هنگامی که احساس اضطراب می‌کنند به نظر می‌رسد که صورت منجمد، بی‌روح و بی‌احساسی دارند و تماس چشمی نیز نمی‌توان با آن‌ها برقرار کرد. این را می‌توان به خصوص در کودکانی که تازه وارد فضای جدید مدرسه شده‌اند و یا به فردی کاملا غریبه برخورده‌اند مشاهده کرد. در موارد شدیدتر این اضطراب ممکن است موجب تنش عضلانی و فلج شدن صورت فرد شود.
  • عواطف: هنگامی که کودک در سنین پایین‌تر قرار دارد تا زمانی که توسط همسالان خود پذیرفته می‌شود ممکن است احساس ناراحتی شدیدی از این مشکل خود نداشته باشد. اما هنگامی که کودک بزرگ‌تر می‌شود این اغتشاشات داخلی در اغلب موارد در او تاثیرات منفی‌ای به جای خواهد گذاشت.
  • علائم رایج: مشکلات روده و مثانه، حساسیت به جمعیت و نور و صدا و یا لمس شدن توسط دیگران (همچون لمس مو و نیشگون گرفتن و غیره)، حساسیت‌های شدید نسبت به خود.
  • رفتاری: کودکان مبتلا به اختلال گنگی انتخابی غالبا انعطاف‌ناپذیر، تخس، خجالتی، زورگو، قاطع و حاکم در محیط خانه هستند. آن‌ها همچنین ممکن است نوسانات شدید خلق و خو داشته باشند. این کودکان نیاز به کنترل داخلی، نظم و ساختار دارند و ممکن است در برابر تغییر مقاومت کنند و یا دچار مشکل شوند. بعضی از کودکان ممکن است در محیط مدرسه و یا جمع‌های خانوادگی رفتارهای عجیب و احمقانه‌ای از خود بروز دهند. در واقع این زمانی است که کودک مکانیسم مقابله‌ای نامطلوبی را در مقابل اضطراب خود برگزیده باشد.

اگر پدر و مادری مشکوک باشند که فرزندشان مبتلا به اختلال گنگی انتخابی است چه باید بکنند؟

والدین ابتدا باید تمام فشارها و انتظاراتی را که از کودک خود برای در اجتماع بودن و صحبت کردن دارند از روی او حذف کنند. به فرزند خود اطمینان بدهند که آن‌ها درک می‌کنند که او ترسیده است و برای او دشوار است که در آن شرایط حرف بزند و از این طریق به فرزند خود در این لحظه‌ی دشوار کمک کنند. تلاش‌ها و دستاوردهای کودک را در این باره ستایش کنند و او را کاملا در این شرایط حمایت کنند.

در مرحله بعد توصیه می‌شود که والدین با یک روانشناس متخصص این موضوع را درمیان بگذارند. توجه کنید که اگر والدین حتی خودشان در کودکی تجربه‌ی این اختلال را داشته‌اند دلیل نمی‌شود که بتوانند مسیر درمان کودک خود را به تنهایی و به درستی هدایت کنند بلکه بهتر است همه‌ی این درمان‌ها زیر نظر یک متخصص باشد تا به اشتباه کودک شما دچار اثرات منفی این اختلال نشود.

شما می‌توانید با مراجعه به صفحه‌ی اصلی سایت فولفکر با روانشناسانی متخصص در این باره تماس گرفته و به صورت آنلاین و یا حضوری از مشاوره‌ی آن‌ها بهره‌مند شوید.

 

 

یه خبر خوب

فول فکر امکان استفاده از مشاوره روانشناسی بصورت آنلاین و با استفاده از روانشناسان باتجربه فراهم کرده. شما می توانید از طریق گفتگوی متنی و صوتی با مشاوران ارتباط برقرار نمایید.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

مشاوره روانشناسی

دوست داشتم: 14
دوست نداشتم: 9
میانگین امتیازات: 1.56

5 دیدگاه در “اختلال گنگی انتخابی یا سکوت انتخابی چیست؟ علائم و روش درمان

من در دوران مدرسه مبتلاء به سکوت انتخابی بودم ، سال اول دبستان هیچ مشکلی نداشتم و به راحتی در جمع صحبت می کردم ؛ سال دوم دبستان هم تا ماه اول هیچ مسئله ی خاصی نداشتم حتی می تونم بگم شیطنتم تا حدودی بیشتر شده بود تا اینکه یک روز معلممون از ما یک امتحان ریاضی گرفت و تقریبا هیچ کسی نتونست نمره ی خوبی بگیره ، چون ابتدای سال تحصیلی بود و ما تقریبا هرچه در کلاس اول خوانده بودیم رو فراموش کرده بودیم ، در حالی که معلم داشت بچه ها رو سرزنش می کرد من داشتم با بغل دستیم حرف می زدم و می خندیدیم ، که یهو معلم برگشت و جلوی همه گفت ببینید فلانی خیلی نمره ی درخشانی گرفته حرفم می زنه ! همین جمله ی به ظاهر ساده باعث شد من برای 10 سال در مدرسه سکوت کنم و با هیچ کس حرف نزنم این مسئله روی روحیات و درسم هم تأثیرات بدی داشت با اینکه خیلی به کسب علم علاقه داشتم و بچه ای کنجکاو و نسبتاً باهوشی بودم از درس و مدرسه متنفر شدم و هیچ علاقه ای به گوش دادن در کلاس نداشتم و همیشه در دنیای ذهنی خودم سیر می کردم ، در دوران ابتدایی و راهنمایی معلمین فوق العاده خشن و بی سوادی داشتیم که مرتب توسط اونها مورد تنبیه بدنی ، کلامی و تحقیر قرار می گرفتم و این مسئله اونقدر پر تکرار شده بود که حتی به همکلاسی هایم هم سرایت کرده بود و اونها هم به خودشون اجازه می دادند به من زور بگن و مرتب مورد آزار و اذیت همکلاسی هایم قرار می گرفتم ، هنوز هم بعد از سالها نتونستم زجری که در اون دوران کشیدم رو با کسی در میون بگذارم یا با کسی راجع به اون دوران حرف بزنم ؛ البته خیلی خوش شانس بودم که تونستم با تلاش زیاد از این مشکل رها بشم ، ادامه ی تحصیل دادم و امروز فرد نسبتاً موفقی هستم ، ولی خیلی اوقات در تنهاییِ خودم به اون دوران فکر می کنم حتی در مقطعی تصمیم داشتم از مدیریتِ وقتِ مدارس و معلمین بی سواد و کم خردی که داشتم شکایت کنم و به دادگاه بکشونموشن ولی فکر کردم که احتمالا به جایی نرسه و منصرف شدم ، شاید روزی کتابی در این زمینه بنویسم و خاطرات تلخی رو که داشتم بیان کنم شاید کسی در جایی بخونه و سر نوشتی تغییر کنه یا حداقل یک نفر کمتر زجر بکشه.

من هم مثل شما هستم آقای نیما حتی چند باری خواستم اقدام به خودکشی کنم از نه سالگی به فکرش بودم تا الان که نوزده سالمه و هنوز هم این مشکل رو دارم گاهی واقعا دوست دارم بمیرم امیدوارم داستان شما رو بخونم و بدونم یکی هم مثل من بوده و شجاعت این رو داشته که درموردش حرف بزنه شما شجاع هستید نه به فرهنگ قلدری

خیلی خوبِ که الان شما حداقل می دونید که این مشکل اسمی هم داره و تنها نیستید و افرادی زیادی هم هستند که با اون درگیرند ، من برای رهایی از این مسئله به روان شناس مراجعه نکردم و با تلاش زیاد موفق به شکستن حباب پیرامون خودم شدم ، شاید امروز من اون فرد گوشه گیر گذشته نباشم ولی هنوز به شدت از افرادی که در گذشته باعث آزارم شدند خشمگین و متنفرم ، من برای روبرو شدن با غول سکوتم راه خود درمانی رو پیش گرفتم ، نمی دونم ولی شاید اگر کمک تخصصی گرفته بودم امروز از این خشم خبری نبود و تونسته بودم آدم هایی که آزارم دادند رو تا حدودی ببخشم یا حداقل رفتارشون در ذهنم کمرنگ شده بود ، به همین خاطر به شما پیشنهاد می کنم کمک تخصصی بگیرید . موفق باشید

توروخدا کمکم کنید منم پسرم چهار سال و نیمشه این مشکلو داره چیکار کنم خوب بشه ب شدت نگرانشم

دوست عزیز من متاسف هستم که گروهی با رفتار نسنجیده و خودخواهانه موجب این گونه اتفاقات تلخ میشن ،پیشنهادم اینه که با کمک روانشناسی این مشکل رو حل و ازش عبور کنید موفق باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.