Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
ثبت نام در طرح درمانی جامع مشاوره

رزرو وقت مشاوره حضوری

اختلال دوقطبی نوع دوم چیست و چه تفاوتی با نوع اول دارد؟

اختلال دو قطبی نوع دوم چیست؟

اختلال دوقطبی نوع دوم همانند اختلال دوقطبی نوع اول است همراه با تغییرات موود دوره‌ای در طول زمان. با این حال در اختلال دوقطبی نوع دو هیچ‌گاه مود بالا به مانیا (شیدایی) نمی‌رسد. احساسات کمتر تشدید شده در این نوع از اختلال به نام هیپومانیا شناخته می‌شود.

فرد مبتلا به این نوع از اختلال دوقطبی حداقل یک یا دوبار در زندگی خود هیپومانیا را تجربه کرده است. اکثر افراد مبتلا به این بیماری اغلب از دوره‌های افسردگی در طول زندگی خود رنج می‌برند. در واقع اینجاست که اصطلاح افسردگی مانیک به کار می‌رود.

در بین دو دوره‌ی مانیا (شیدایی) و افسردگی افراد مبتلا به این نوع اختلال معمولا زندگی نرمال و معمول خود را دنبال می‌کنند.

 

چه کسانی بیشتر در خطر ابتلا به اختلال دوقطبی نوع دوم قرار دارند؟

تقریبا هرکسی ممکن است مبتلا به این نوع از اختلال دوقطبی شود. چیزی حدود ۲.۵ درصد از جمعیت ایالات متحده‌ از اختلال دوقطبی رنج می‌برند. این جمعیت چیزی حدود ۶ میلیون نفر است!

دوره‌های سنی که افراد معمولا در خطر بیشتر ابتلا به اختلال دوقطبی هستند معمولا اوایل دهه‌ی بیست و جوانی و نوجوانی را شامل می‌شود. معمولا تمامی افراد مبتلا به این اختلال قبل از سن پنجاه سالگی آن را رشد می‌دهند. علاوه بر این توجه به این نکته ضروری است که افرادی که در خانواده‌ی خود اشخاصی مبتلا به این اختلال را دارند بیشتر در خطر ابتلا به آن قرار دارند.

 

علائم اختلال دوقطبی نوع دوم چیست؟

در طول دوره‌ی هیپومانیا احساسات شدید می‌تواند در فرد احساس پرانرژی بود و موود بالا و یا تحریک‌پذیری و زودرنجی ایجاد کند.

علائم دوره‌ی هیپومانیا عبارتند از:

  • تغییر عقیده‌ی سریع و یا پریدن از یک ایده به ایده‌ی دیگر در مدت زمان کم
  • داشتن اعتماد به نفس بیش از حد
  • صحبت‌های بیش از اندازه و بی‌وقفه
  • بالا بودن انرژی و عدم احساس نیاز به خواب (بیش فعالی)

افرادی که هیپومانیا را تجربه می‌کنند اغلب بسیار راضی و خوشنود هستند و حال خوبی دارند. آن‌ها اغلب زندگی را همچون جشنی می‌بینند که باید در آن دلخوشی کنند. آن‌ها جوک می‌سازند، ابراز علاقه‌ی شدید به افراد یا فعالیت‌های خاص از خود بروز می‌دهند و دیگران را با موود مثبت خود تحت تاثیر قرار می‌دهند.

چیزی که در مورد دوره‌ی هیپومانیا بد است این است که می‌تواند منجر به رفتارهای ناسالم و تصمیمات نادرست و غیرمنطقی شود. گاهی اوقات نیز هیپومانیا ممکن است تا حدی پیشرفت کند که تبدیل به مانیا (شیدایی) در فرد شود. در دوره‌ی مانیا افراد مبتلا ممکن است پول نداشته‌ی خود را به باد دهند و ولخرجی شدید کنند. از طرفی ممکن است با افرادی وارد رابطه‌ی جنسی شوند که در حالت معمول بعید است که با چنین افرادی رابطه داشته باشند. علاوه بر این اکثر این افراد دست به کارهای عجیب و نامعمول می‌زنند که حتی ممکن است به آن‌ها آسیب جدی وارد کند.

اکثریت افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع دوم دوره‌های افسردگی طولانی‌تر و بیشتری نسبت به دوره‌ی هیپومانیا تجربه می‌کنند. افسردگی ممکن است بلافاصله پس از فروپاشی هیپومانیا و یا مدتی پس از آن اتفاق بیفتد. برخی افراد بین دوره‌های هیپومانیا و افسردگی در رفت و آمد هستند در حالیکه برخی نیز ممکن است در این بین حالت معمول و نرمالی داشته باشند. دوره‌ی هیپومانیا نیز ممکن است از چند روز به چند ماه به طول انجامد. به طور معمول طول دوره‌ی هیپومانیا از چند هفته تا چند ماه در تغییر است.

اختلال دوقطبی نوع دوم
اکثریت افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع دوم دوره‌های افسردگی طولانی‌تر و بیشتری نسبت به دوره‌ی هیپومانیا تجربه می‌کنند.

اختلالات افسردگی در اختلال دوقطبی نوع دوم همچون اختلالات افسردگی معمولی است. فرد در این دوره احساس افسردگی کرده، علایق خود را از دست می‌دهد، انرژی کمی در طول روز دارد و به تبع آن فعالیت کمتری نیز دارد، ممکن است احساس گناه و بی‌ارزش بودن کند و علاوه بر این این افراد ممکن است فکر خودکشی نیز در سر بپرورانند. علائم مربوط به دوره‌ی افسردگی نیز ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها به طول انجامد، اما به ندرت این دوره به یک سال می‌رسد.

اختلال دوقطبی نوع دوم چگونه درمان می‌شود؟

هیپومانیا اغلب به عنوان احساس خوشبختی و فراخ بالی شناخته می‌شود و تا زمانی که منجر به رفتار ناسالم نشود ممکن است تشخیص داده نشود و درمان نشده باقی بماند. این در مقابل مانیا (شیدایی) است که اکثر اوقات منجر به رفتارهای نادرست و مخرب و نامعمول می‌شود. از آن‌ جایی که مانیا اختلال در عملکرد فرد ایجاد می‌کند نیاز به روانشناس و روانپزشک و دارو ضروری می‌شود و حتی فرد ممکن است نیاز به بستری داشته باشد.

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع دوم می‌توانند از داروهای پیشگیرانه‌ای استفاده کنند که در طولانی مدت تغییرات موود آن‌ها را کمتر می‌کند. این پیشگیری‌ها معمولا از رشد هیپومانیا و عواقب مخرب آن جلوگیری کرده و از بروز دوره‌های افسردگی نیز جلوگیری می‌کند و در طولانی مدت حالات فرد را به تعادل رسانده و به زندگی نرمال بازمی‌گرداند.

 

آیا اختلال دوقطبی نوع دوم قابل پیشگیری است؟

علل اصلی بروز اختلال دو قطبی کاملا مشخص نیست، بنابراین مشخص نیست که آیا می‌توان کاملا از بروز این اختلال را به تمامی پیشگیری کرد یا نه. اما این امکان وجود دارد که پس از بروز این اختلال از دوره‌های هیپومانیا و یا افسردگی تا حدی جلوگیری شود.

جلسات منظم روان‌درمانی یا روانشناسی موازی با مصرف دارو می‌تواند به تثبیت و به تعادل رساندن خلق و خوی فرد کمک کند و در نهایت از بستری شدن در بیمارستان و آثار مخرب این اختلال پیشگیری کند. روان‌درمانی می‌تواند به فرد کمک کند تا علائم هشدار دهنده‌ی عود این بیماری را بهتر تشخیص دهند و داروهای تجویزی خود را به درستی و به نسبت وضعیت روانی خود مصرف کنند.

اختلال دوقطبی نوع دوم چه تفاوتی با اختلال دوقطبی نوع یک دارد؟

افرادی که مبتلا به اختلال دوقطبی نوع اول هستند تجربه‌ی کاملی از مانیا (شیدایی) دارند. تغییر خلق و خوی شدید و غیرمعمول با رفتارهایی غیرعادی از جمله علائم مانیا می‌باشد. علائم مانیا در نهایت منجر به اختلالات جدی در زندگی می‌شود که ممکن است مشکلاتی شخصی و یا حتی قانونی به وجود آورد.

در اختلال دوقطبی نوع دوم علائم تغییرات خلق و خو هیچ‌گاه به مانیا (شیدایی) نمی‌رسد و هیپومانیا در این نوع اختلال یک نوع خفیف از مانیاست که فرد تجربه می‌کند. با این حال در اختلال نوع دوم فرد دوره‌های افسردگی شدیدتر و طولانی‌تری را نسبت به نوع اول تجربه می‌کند. بنابراین نمی‌توان گفت که اختلال قطبی نوع دوم شرایط خفیف‌تر نوع اول می‌باشد!

یه خبر خوب

فول فکر امکان استفاده از مشاوره روانشناسی بصورت آنلاین و با استفاده از روانشناسان باتجربه فراهم کرده. شما می توانید از طریق گفتگوی متنی و صوتی با مشاوران ارتباط برقرار نمایید.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

مشاوره روانشناسی

دوست داشتم: 113
دوست نداشتم: 50
میانگین امتیازات: 2.26

8 دیدگاه در “اختلال دوقطبی نوع دوم چیست و چه تفاوتی با نوع اول دارد؟

سلام من اختلال دوقطبی نوع یک دارم لطفا راهنمایی کنیدچجورخوب بشم

سلام باید به روان شناس و در صورت نیاز از دید ایشون به روانپزشک مراجعه شید

سلام
با شخصی اختلال دو قطبی داره باید چطور رفتار کرد؟ در واقع چه رفتارهایی رو.نباید باهاشون انجام داد؟

سلام دخترمن دوقطبی داره تازگیا شروع کرده ب سیگار نمیدونم باید چ برخوردی کنم

سلام پدرمن شصت ودوسالشه ودوقطبی داره بااینکه پیش دکترمی رفت ولی دیرتشخیص داده شد….امسال دوبار بیمارشد مشکل مااینه که بیماری شوقبول نداره وکتمان می کنه وپیش دکترنمیره ….میشه منو راهنمایی کنیدکه چه کارکنیم ؟؟؟بدجوربامادرم درگیرهستند می ترسم بلایی سرش بیاره…

سلام پدرم ۷۶سالشه و از دوران جوانیش این بیماریو داشته همیشه چندین ماه ساکتو افسردست و بعد یکدفعه شروع میکنه به رفتارای غیر معمول و هیجانی متاسفانه تو این حالت به هیچ عنوان نمیشه در مورد درمان باهاش صحبت کرد چیکار باید بکنیم ما مشکلات زیادی برامون پیش اورده

حال شما ؟ خوبین ؟ کسی خاس مشاوره بگیره من همینجا رایگان مشاوره میدم . دو قطبی ها و تک قطبی های عزیز بشتابید ، از مشاوره دادن به افراد عادی و بیش از سه قطب معذوریم .

درود بر شما عزیزان
…حقیقتا اطلاعات بسیار نابی را در سایت فول فکر بار گذاری کرده اید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.